Veilig rijden met het voertuig en reageren in noodsituaties Communicatie
In het verkeer communiceer je niet alleen met je auto. Je maakt ook oogcontact en geeft handgebaren. Zo weet je beter of anderen jou zien en wat ze gaan doen.
Oogcontact is het kort aankijken van een andere weggebruiker. Zo controleer je of hij jou heeft gezien. Dit helpt je om veilig voor te sorteren, in te voegen of over te steken.
Een handgebaar is een teken met je arm of hand. Daarmee maak je duidelijk welke kant je opgaat, of dat je iemand voor laat gaan. Fietsers en bromfietsers gebruiken handgebaren als zij geen richtingaanwijzer hebben.
Een voetganger is iemand die te voet aan het verkeer deelneemt. In de wet vallen alle weggebruikers die geen bestuurder zijn, onder de voetgangers.
Een fietser is een bestuurder van een fiets. In de wet valt de fietser onder de bestuurders, net als de automobilist.
Vooral bij voetgangers en fietsers is oogcontact belangrijk. Kijk je ze aan en kijken zij terug? Dan weet je dat ze jou hebben gezien. Dat geldt ook andersom: kijkt een voetganger jou aan, dan ziet hij jou waarschijnlijk ook.
Let op: oogcontact geeft geen zekerheid. Iemand kan jou aankijken zonder goed in te schatten wat je gaat doen. Rijd daarom pas als de situatie echt veilig is.
Je wilt linksaf een parkeerplaats oprijden. Op de stoep wil een voetganger net oversteken. Je kijkt hem aan. Hij kijkt terug en gebaart dat jij eerst mag. Nu weet je dat hij je heeft gezien en wacht. Toch check je nogmaals voor je afslaat.
Met handgebaren maak je je bedoeling duidelijk. Een fietser steekt bijvoorbeeld zijn arm uit om richting aan te geven. Een bestuurder steekt zijn hand op als dank, of om iemand voor te laten gaan. Dit zijn informele gebaren, geen officiële verkeerstekens. Je bent dus niet verplicht ze op te volgen. Reageer er wel vriendelijk op, maar blijf zelf goed opletten.
Officiële gebaren zijn iets anders. De aanwijzingen van een verkeersregelaar, een politieagent of een militair van de Koninklijke Marechaussee ben je verplicht op te volgen. Die gaan boven verkeersborden en verkeersregels.
Aanwijzingen van bevoegde personen, zoals de politie en verkeersregelaars, gaan altijd boven verkeersborden en verkeersregels.
Je rijdt langzaam een smalle straat in. Een tegenligger geeft ruimte en wenkt met zijn hand om te laten zien dat je mag gaan. Voorzichtig rijd jij langs. Als dank steek jij je hand op. Dit is informele communicatie. Het maakt het verkeer soepeler, maar het heeft geen wettelijke waarde.